<body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener('load', function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <div id="navbar-iframe-container"></div> <script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/platform.js"></script> <script type="text/javascript"> gapi.load("gapi.iframes:gapi.iframes.style.bubble", function() { if (gapi.iframes && gapi.iframes.getContext) { gapi.iframes.getContext().openChild({ url: 'https://www.blogger.com/navbar/16681804?origin\x3dhttp://gecmiszaman.blogspot.com', where: document.getElementById("navbar-iframe-container"), id: "navbar-iframe" }); } }); </script>

Geçmişi Resmedebilmek

"Her yeni bir gün, eskiside geçmişe. Bizim işimiz bugünle ve gelecekle, geçmişin ekledikleriyle."

    • Blog Arşivi

    saat : <$Blo15:26/div>

    <$Blo

    günlerden üç-beş gün öncesi,
    sıcak bir çalışma günü,
    sıkıcı bir iş temposu,
    saat 17:00 suları,

    ofiste yeni işe başlayan mimar ve o ana dair diyalog;

    -Mimar: (balkona doğru kararlı adımlarla ilerlerken) canım çok sıkıldı.....

    -U'ur: (gürel'e doğru dönerek) atlar mı acaba?

    -Gürel: (anlamaz bir ifade ile) ne, ne atlar mı?
    haaaaa.....
    muahahhahaha

    Birden mimar kızın çok sıkılıp balkondan atlayacağını düşünmüştüm, sıkıldığımda çok mu hayal kuruyorum acaba??

    NOT:Yazmayı ertelediğim günlük olaylar serisinden alıntıdır...

    Etiketler: