Geçmişi Resmedebilmek
"Her yeni bir gün, eskiside geçmişe. Bizim işimiz bugünle ve gelecekle, geçmişin ekledikleriyle."
Blog Arşivi
<$Blo
Bir önceki cümleye bakmadan yazmak geldi içimden....
Sonunu göremediğin bir karanlıkta yolunu aramak gibisinden bu gidiş... Daha ne kadar uzağa gideceksin dedirtecek türden aynı zamanda. Bu sefer bir planım yok gidişime, sadece gidip görmek ve geri dönebilmek tek şartım. Belki daha farklı, belki daha eksik, belki de daha fazlasıyla dönerim kim bilir?
Yazıya çok dramatik bir giriş koymak istediğimdendi bu giriş paragrafı ama bu yazı veda değil, sadece askeri şartlar itibariyle katılacağım tatbikattan dolayı ortaya çıkan bir gidişi özetliyor. Şubat ayı boyunca, bu yazım,size buradan son dokunuşum olucak sadece haber vermek istedim. Yoksa sizlerden uzunca bir süre kopmayacağımı bilin. Tıpkı, henüz buraya yazamadıysada, sizlerle paylaşmak adına küçük bir not defterine yazdığım satırlarım olması gibi. Zamanı gelince onlarıda burada paylaşacağım.
Herneyse lafı çok uzatmadan, geçireceğim önümüzdeki 15 gün(14-29 Şubat) boyunca iyi dileklerinizin benimle olmasını istiyorum, sonra yine burdayım. Bensizken bu sayfayıda aranızda beni çok sevdiğini iddaa edip, yarışanlara bırakıyorum (:
var a = <$Blo0a == 0) {document.write('0');} else if(a == 1) {document.write('1');}else{document.write(a+'');} Fırça Darbesi
<$Blo
Zamanın başında, usta asker oluşumun ilk günlerinde, burada(Ağrı'da) olmak can sıkıcıydı aslında. Günlük hayattaki o sosyal ortamdan kopup, hemen hemen hiçbir bir sosyal aktivitenin olmadığı bu kente gelmek, ciddi bir eksiklik hissine sebep oldu. Ama son günlerde, oturupta bu durumun yarattığı moral bozukluğu yerine burada olmanın verdiği güzellikleri düşünür oldum.
Herkesten zorunlu bir uzaklıkta 6 ay.....
Bazı değerlerin irdelenmesi adına ciddi bir sınav aynı zamanda. Sivil hayatla olan bağlarını daha iyi görebildiğin bir uzaklık kısacası.
Sevenlerin, özleyenlerin, özlediklerin.... hayatına giren bu üçlü insan grubunun asıl kimliği.
Bana yakın bir zamanda şöyle söylendi;
"buradan uzakta olduğunu bilmek, yüzüne söyleyemediklerimi söylemek adına bir fırsat" diye. Burda yüzüme söyleyemediği şeyler zor ama güzel şeyler tabi. Bende aynı düşüncedeyim bir bakıma, hayatımın yakın çevresindeki insanların yerlerini daha iyi pekiştirmek adına ya da bu yakın çevremin aslında bilmediğim ne bağları olduğu adına.
Geldiğimden beri, ummadığım çevrelerce yüzüm çok defa güldürüldü, teşekkür ederim, bir de beklenipte bunu verenlere elbette. Hayat burda uzakta belki zor ama bazılarınız sayesinde kolaylaşıyor.
Değerini bilmek lazım hayatın ve hayatındakilerin. Bende buna uğraşıyorum, umarım kırdıklarım, yüzünü güldürdüklerim yanında unutulacak kadar azdır....